Muzeum Archeologiczne w Zadarze

Kategorie Atrakcje Zadaru,Strona główna

W Muzeum znajduje się kilka działów takich jak: prehistoryczny, starożytny, średniowieczny, czy dział podwodnych jednostek archeologicznych, a także wspólna kolekcja archeologiczna w Nin, biblioteka, zespół techniczny oraz departament do spraw administracyjnych.

Ponad 100 tysięcy różnych eksponatów prezentowanych jest w Muzeum Archeologicznym w Zadarze, pochodzących ze wszystkich okresów historycznych i kulturalnych (od czasu paleolitu do końca XI wieku).

Przepiękna okolica plus interesujące zakwaterowanie, które można znaleźć na edom.pl zachęcają do wypoczynku w tym regionie. Spędzając wakacje w Zadarze lub okolicy, warto odwiedzić to muzeum.

Od 1832 roku, kiedy powstało, Muzeum Archeologiczne w Zadarze było drugim muzeum w Chorwacji i jednym z najstarszych w tej części Europy, powstając niewiele później niż muzea Włoch, Francji, a nawet wybierając wakacyjne apartamenty w Austrii, można odwiedzić muzea nie wiele starsze. Jako państwowa instytucja muzealna obejmuje obszar Powiatu Zadar, wraz z wyspami Pag i Rab.

Na parterze jest wystawa pokazująca pozostałości archeologiczne z okresu od VII do XII wieku, najbardziej związanych z kulturą materialną i duchową Chorwatów. Na pierwszym piętrze pokazane są liczne obiekty ilustrujące życie w północnej Dalmacji w czasach rzymskich (czasowo zamknięte, gdyż przygotowywana jest nowa stała wystawa). Drugie piętro mieści prehistoryczne materiały archeologiczne z epok kamienia i metalu (od około 10000 p.n.e. aż do przybycia Rzymian).

Wczesne średniowiecze (od VII do początku do końca XI wieku) jest przedstawione w czwartej i szóstej sali. Czwarta sala przedstawia wczesnochorwackie artefakty pogrzebowe zgromadzone przez wiele lat zarówno na cmentarzach wykopaliskowych z czasów pogańskich (od początku VII do połowy wieku IX): Materiza, Drijac i Banovac, a także na cmentarzach chrześcijańskich (od połowy wieku IX do końca XI wieku): przy kościele Świętego Krzyża i św. Anzelma.

Pogańskie czasy są reprezentowane przez znaleziska naczyń garncarskich, noże, brzytwy, szydła, klamry etc, podczas gdy warstwa chrześcijańska jest reprezentowana przez znaleziska biżuterii (kolczyki, pierścionki, guziki). Bardzo ciekawy jest grób 322 z cmentarza w Drijac. Był to grób rodziny chorwackiego dygnitarza (mężczyzna, kobieta i dziecko), gdzie znaleziono 38 różnych elementów, wśród których wyróżniał się sprzęt wojownika (miecz, włócznia, ostrogi). Szósta sala zajmuje się tematem architektury kościelnej. Pokój jest zdominowany przez kopię chrzcielnicy z okresu księcia Vieslava datowana na początek IX wieku. Chrzcielnica jest jednym z najważniejszych zabytków wczesnośredniowiecznego państwa chorwackiego. Wraz z nią prezentowane są liczne kamienne fragmenty kościoła ozdobione przeplatanymi wzorami, odkryte podczas wykopalisk w kościołach św. Anzelma, Świętego Krzyża i Matki Boskiej.

Specjalny pawilon (sala 5) został wybudowany, aby zaprezentować wyniki wielu lat podwodnych wykopalisk w regionie Nin i Zaton, gdzie mieścił się rzymski port Aenona. Sala jest zdominowana przez dwa pierwsze statki chorwackie (Condura Croatica) odkryte przy wejściu do portu Nin. Większa łódź została całkowicie odrestaurowana i zakonserwowana, a druga została zachowana i prezentowana w stanie, w jakim została wydobyta. Analizy radiowęglowe metodą C14 próbek drewna z dna łodzi datują je na drugą połowę XI wieku. Częściowo zrekonstruowana serilia, statek wykorzystywany przez prehistorycznych Liburnów i Histri, jest również prezentowana z tymi łodziami. Nazwa serilia wskazuje, że były one „szyte” z płóciennego poszycia za pomocą rzemieni. Szczątki trzech Liburniańskich serilli zostały odkryte w rzymskim porcie Zaton. W tym ostatnim przypadku odkryto także liczne pozostałości urządzeń okrętowych, sprzęt wędkarski, ceramiczne i szklane naczynia, monety, biżuterię i inne materiały, które zostało wyrzucone przez przypadek lub spadły na muliste dno rzymskiego portu w Zaton.

Kamienne zabytki z Nin i jego bezpośredniego otoczenia są prezentowane na wystawie w lapidarium. Kolekcja składa się z kamiennych zabytków z rzymskich, średniowiecznych i wczesnonowożytnych czasów. Zabytki te zostały w większości zebrane na początku XX wieku, kiedy zostały umieszczone w Kolekcji Starożytnej w kościele Świętego Krzyża i wokół niego. Gdy kolekcja została przeniesiona do nowej lokalizacji, niektóre z zabytków były wykorzystywane do stałej ekspozycji z okresu rzymskiego i wczesnochorwackiego, podczas gdy inne zostały umieszczone na dziedzińcu. Zbiór kamiennych zabytków znacznie wzrósł w ciągu ostatnich dziesięciu lat w wyniku licznych wykopalisk archeologicznych i projektów ochrony przyrody w Nin i okolicach.